گموز یکی از بیماری های رایج در درختان و باغات پسته می باشد . که گاها ما شاهد خشکی ناگهانی درخت خواهیم بود و علائمی شبیه شوری خاک دارد . در این متن قصد داریم تا در ابتدا علائم گموز را به طور کامل و شفاف بیان کنیم و تفاوت آن با شوری را بررسی کرده و سپس روش هایی برای کنترل و درمان گموز در درختان پسته بیان کنیم . پس در ادامه این متن با ما همراه باشید :
علائم گموز در درختان پسته
درختانی که در مدت چند روز خشک می شوند یا درگیر شوری آب و خاک هستند یا بیماری گموز. در قدیم برای اطلاع از بیماری گموز و تشخیص این بیماری نسبت به شوری ، خاک اطراف طوقه درخت را کنده و بررسی می کردند که اطراف ناحیه طوقه شیره های سیاه رنگی جوشیده یا نه . البته این موضوع خطاهای زیادی در برداشت . مثلا اگر زمین کشاورزی آبیاری شده باشد شیره جوشیده شده از طوقه ممکن است در آب حل شده و پایین رفته باشد و شما مشاهدات بصری خود نسبت به این موضوع را از دست داده باشید . ثانیا وجود شیره در محل طوقه گاها می تواند به علت شوری باشد با این تفاوت که این شیره در ابتدا شیری رنگ است و با مجاورت هوا رنگ آن به سیاه و تیره تغییر پیدا می کند .
اما علائم بالینی برای درک بهتر گموز درختان پسته در ابتدای فصل یعنی فروردین و اردیبهشت ماه ، شما هنگامی که به درخت نزدیک می شوید حس لخت بودن درخت دارید یعنی سرشاخه هایی مناسب اما برگ هایی کوچک و مینیاتوری ، در این ماه شما شاهد خشکی درختان عمدتا نمی باشید . اما در فصل میانی رشد یعنی ماه های تیر و خرداد ، درختان پسته درگیر بیماری گموز ظرف مدت چند روز (3 الی 7 روز) به صورت ناگهانی برگ و میوه درخت کاملا خشک می گردد . ( گویا درخت را از ناحیه تنه قطع کرده باشید.)
راهکارهای مدیریت و کنترل بیماری گموز
برای کنترل این بیماری خطرناک می بایست . آبیاری خود را مدیریت کنید یعنی دوره و میزان آبیاری را با مشورت با کارشناسان و مهندسین کشاورزی انجام دهید. برای خاک مزرعه خود زهکشی خیلی خوب ایجاد کنید تا آب اضافی به راحتی خارج گردد ، نواحی آلوده را ازنواحی سالم جدا کرده و مسائل بهداشتی در باغات پسته خود را رعایت کنید (حذف علف های هرز در نزدیکی طوقه را جدی بگیرید.) .
تنه های خشک شده را به همراه ریشه از داخل خاک بیرون آورده و کاملا نابود کنید. لایه سخت زیر خاک لایه هاردپن را بشکنید و از مقادیری هیومیک اسید و برخی دیگر از کودهای شیمیایی و اصلاح کننده ها برای بهبود ساختار خاک خود استفاده نمایید . برای عدم درگیری با بیماری گموز در درختان پسته سعی کنید از نهال های ساده و مقاوم در برابر این بیماری برای کشت استفاده نمایید .
از مصرف برخی از قارچکش های قوی در این موقع غافل نشوید . آبیاری بیش از حد و باقی ماندن آب در پای درختان، بهخصوص در فصل سرد و مرطوب، محیط مناسبی برای رشد قارچهای عامل گموز فراهم میکند. همچنین سعی کنید نواحی تنه درختان ، کمتر در معرض رطوبت و خیسی قرار گیرد. کمبود و یا مصرف بیش از حد برخی عناصر ماکرو سبب تقویت بیماری گموز در درختان پسته می شود . پس سعی کنید آزمایش خاکی را از باغات خود داشته باشید و سپس با برنامه کوددهی اصولی به اصلاح ساختار تغذیه ای باغ خود اقدام نمایید.
هرس درختان پسته خود را جدی بگیرید . شاخه های آلوده را حذف کنید و آنها را به بیرون از باغ انتقال دهید . همچنین ابزار هرس خود را کاملا ضدعفونی کرده تا بیماری به سایر درختان انتقال پیدا نکند . در هنگام شخم زدن زمین کشاورزی مراقب باشید تا آسیبی به تنه درختان پسته وارد نشود .
بارعایت نکات بالا می توانید علاوه بر پیشگیری از بیماری گموز در درختان پسته خود با محلولپاشی و آبیاری و استفاده از برخی قارچکش ها تحت نظر متخصصین ، این بیماری را کنترل و درمان کنید.
جهت مشاوره و راهنمایی می توانید با کارشناسان و مهندسین کشاورزی شرکت زمرد سبز کویر (میرجلیلی) تماس حاصل فرمایید.