چغندر قند گیاهی ۲ ساله است که به صورت یک ساله کشت میشود. این محصول اهمیت اقتصادی زیادی دارد. چغندر قند سازگاری فصلی به شرایط محیطی متنوعی دارد. عوامل محیطی گوناگون بر روی رشد چغندر قند و تناژ آن تاثیرگذار است. نسبت به سرما و گرما نسبتا مقاوم بوده و تحمل خشکی بالایی دارد و نسبت به شوری خاک هم مقاوم است. اما با توجه به طول دوره رشد آن که حدود ۱۸۰ الی ۲۰۰ روز میباشد، از زمان کاشت بذر تا برداشت محصول به حجم زیادی آب نیاز دارد تا محصولی با کیفیت مناسب تولید شود. از طرفی به دلیل هم زمانی آبیاری در اولین دوره رشد چغندر قند با اواخر دوره رشد بعضی از غلات مانند گندم و جو در بسیاری از مناطق باعث محدودیت در مصرف منابع آبی میشود.
بررسی کاشت نشایی ( کشت نشائی ) چغندر قند
یکی از راهکارهای پیشنهادی برای افزایش کارایی مصرف آب در زراعت چغندر قند کشت پاییزه و یا نشائی آن میباشد. بنابر این با دو روش کاشت حداکثر بهره وری را از منابع آبی خواهید داشت. با توجه به شرایط اقلیمی احساس شده توصیه میشود ، در دهه اول اسفند تا نیمه اسفند کشت چغندر قند را انجام دهید. کشت نشائی چغندر قند برای مزارعی که محدودیت زمانی دارند یا خاک و آب مزرعه شور است و امکان استقرار کشت به صورت بذری وجود ندارد، یک راهکار برای کشت این محصول میباشد. طول نشاء حداقل باید ۱۵ سانتی متر باشد و قطر ریشه هنگام انتقال به زمین کشاورزی حداقل یک سانتیمتر باشد.
نحوه نشاء کاری
برای نشاکاری و کشت نشاء، بذر چغندر قند را در زمینی که به عنوان خزانه انتخاب شده است میکارند. در خزانه بوتهها با فاصله کمتر و تراکم بیشتری نسبت به زمین اصلی کشت میشود و کنترل عوامل محیطی راحتتر بوده و هزینهها کاهش مییابد. بهتر است خزانه نسبت به زمین اصلی نزدیک باشد و خزانه ۴۵ روز در هنگام قرارگیری ، آماده برای انتقال به زمین میباشد . همچنین آرایش بین ردیفهای۵۰ سانتیمتر در نظر گرفته میشود البته با توجه به میزان بذر کشاورز میتوان این فاصله را تا نصف کاهش داد . نسبت سهم خزانه به زمین اصلی متفاوت میباشد و معمولاً یک هکتار زمین نشاکاری برای ۱۰ هکتار زمین اصلی مناسب است و تا نصف آن نیز میتوانید در نظر بگیرید. ولی نه کمتر
انتقال نشاء به زمین و مزرعه کشت چغندرقند
اگر تراکم زمین کشاورزی مناسب نباشد ، شاهد هدر روی منابع و کود و غیره میباشد . در نتیجه به تناژ دلخواه برداشت خود نخواهید رسید. معمولا شرایط اقلیمی کشور ما به گونه ایست که نیاز است ، بیشترین بذر را داخل زمین کشاورزی بکاریم و این اضافه استفاده کردن از بذر در برخی مناطق باعث افزایش تراکم بوتهها میشود. ولی در روش نشاکاری شاهد تنک و …. نخواهید بود و تراکم تقریباً یک دست میباشد.
در صورت همزمانی بذرکاری و نشاء نیاز است . برخی از گیاهان چغندر برای حفظ تراکم جابجا می شود که برای این موضوع نشا را بعد از جداسازی از زمین ۳ سانتیمتر بالاتر از طوقه ، برگها را قطع کرده تا اندامهایی که سبب تبخیر میشوند، حذف شود و ریشه کاملاً در خاک مستقر گردد. برای ریشهدهی بهتر و کاشت بهتر از محل موئین شدن ریشه آن را قطع کنید. تا ریشه به صورت مستقیم در خاک قرار گیرد و ریشهدهی آن در خاک تحریک شود و سریع ریشههای موئین در خاک قرار گیرد. با مشخص کردن ردیف ، چالهای را ایجاد کرده و تا قسمت طوقه داخل خاک قرار دهید و آن را با خاک پر کنید و اطراف نشاء چغندر قند هوایی وجود نداشته باشد.
کشت نشایی سبب کاهش منابع آبی و مصرف کودهای نیتراته و افزایش قدرت رقابت و عیار قند چغندر قند با علفهای هرز ، یکنواختی سبز محصول کاهش مصرف بذر و کمک به حفظ محیط زیست میشود . امیدواریم این مطلب برای شما مفید واقع شده باشد . ممنون از توجه و همراهی شما عزیزان
